مىشود براى تبديل به مربا با توجه به تعداد كارخانه‌هاى موجود بسيار زياد است . براى رفع اين مشكل از مقادير زيادى ميوه‌هاى نگهدارى شده استفاده مىشود . روش نگهدارى ميوه بسيار ساده است ؛ آن را در حالت غوطه‌ور در يك محلول ضعيف دىاكسيد گوگرد در آب نگهدارى مىكنند با اين روش مىتوان ميوه را قبل و بعد از پختن نگهدارى نمود در عمل ، توت‌فرنگى ، تمشك و شاه‌توت را به صورت ناپخته نگهدارى مىكنند درحالىكه آلو ، انگور بيدانه و انگور فرنگى را معمولا به شكل پالپ پخته نگهدارى مىكنند چون دىاكسيد گوگرد مىتواند باعث سفت شدن پوست ميوه ناپخته گردد . ميوه توسط دىاكسيد گوگرد در هنگام نگهدارى بىرنگ مىشود اما در موقع پخت رنگ آن بر مىگردد در موقع پخت تقريبا همه در اكسيد گوگرد خارج مىگردد و مرباى به دست آمده در پايان كار نبايد بيش از 100 قسمت در ميليون دىاكسيد گوگرد داشته باشد . وقتى كه مربا را در خانه درست مىكنند ابتدا ميوه را تا حد ترد و نازك شدن مىپزند ، در اين مرحله پكتين خارج گرديده و طول زمان پخت بستگى به نوع ميوه دارد . پخت زمانى كامل است كه وقتى نمونه ميوه را براى چند دقيقه به حال خود بگذارند يك دلمه چسبنده پكتين تشكيل دهد . دلمه بايد به اندازه‌اى سفت باشد كه در موقع خالى كردن از ظرفى به ظرف ديگر نشكند . وقتى دلمه خوبى از پكتين ايجاد گرديد بايد شكر را افزود و مخلوط را حتى الامكان سريع‌تر جوشاند . مدت زمان جوشاندن بستگى به نوع ميوه و اندازه و شكل ظرف دارد ؛ و از 5 تا 20 دقيقه متغير مىباشد ، يك ظرف كم‌عمق ، كه در آن سطح وسيعى از مربا در معرض تبخير قرار دارد بهترين است زيرا تبخير در آن سريع صورت مىگيرد . استفاده از شكر سفيد و قند سفيد موجب بيماريهاى مختلف قلبى - عروقى ، خونى ، كبدى ، كليوى و گوارشى و سرانجام تخريب دندان‌ها و پوكى استخوان و بيمارىهاى گوناگونى و سبب عدم تعادل فيزيولوژيكى در بدن انسان مىگردد . بهترين نوع گلوكزهاى طبيعى در عسل طبيعى ، خرما ، انجير ، توت و كشمش و انگبين‌هاى گياهى مىباشد . در تهيه و ساخت مربا نيز مىتوان به جاى شكر از عسل طبيعى استفاده كرد تا ضمن بهره‌گيرى از خواص درمانى و غذايى عسل از زيان‌هاى ناشى از مصرف شكر سفيد و قندهاى مصنوعى نيز مصون گرديد .